اشرف على عيوب الكلام ، و عرف الصّحيح من السّقيم و علل الخواطر و فتن النّفس و الهوى ؛ قال امير المؤمنين - عليه السّلام - : « كن كالطّبيب الرّفيق الشّفيق الّذي يضع الدّواء بحيث ينفع » « 3 » . ترجمهء اجماليّه : فرمود حضرت امام - عليه السّلام - : ترازوى علم ، خشيت است ، و علم ، شعاع معرفت است و قلب ايمان است ؛ و كسى كه محروم ماند از خشيت ، نمىباشد عالم ، اگرچه بشكافد جوي را به علوم متشابهه ؛ فرمود حقّ عزّ و جلّ : « اين است و جز اين نيست كه مىترسند از حقّ تعالى بندگان عالم او » . و آفت علماء ، هشت چيز است : طمع ، و بخل ، و رياء ، و عصبيّت و حبّ مدح ، و خوض در آنچه نمىرسند به سوى حقيقت آن ، و مشقّت در زينت دادن كلام به زوايد الفاظ ، و كمى حياء از حقّ تعالى و اظهار فخر ، و ترك عمل به آنچه مىدانند ؛ گفت « عيسى » : « شقىترين مردم كسى است كه معروف باشد در نزد مردم به علم ، و مجهول باشد به عمل » . فرمود حضرت نبىّ ص : « ننشينيد در نزد هر خواننده كه مدّعى است ، كه مىخوانند شما را از يقين به سوى شكّ ، و از اخلاص به سوى رياء ، و از تواضع به سوى كبر ، و از نصيحت به سوى عداوت ، و از زهد به سوى رغبت ؛ و نزديكى بجوييد به سوى عالمى كه بخواند شما را از كبر به سوى تواضع ، و از رياء به سوى اخلاص ، و از شكّ به سوى يقين ، و از رغبت به سوى زهد ، و از عداوت به سوى نصيحت » . و صلاحيّت ندارد از براى موعظهء خلق مگر كسى كه بگذرد از اين آفات به صدق خود ، و مشرف شود بر عيوب كلام ، و بشناسد صحيح را از سقيم ، و علل واردات و خطرات نفسانى را ، و فتنه‌هاى نفس و هوا را ؛ فرمود حضرت امير المؤمنين - عليه السّلام - : « باش

--> ( 3 ) - « بحار الانوار » 2 : 53